29 Eylül 2019
Ankara, 18:49
Merhaba sevgili kardeşim
Bugünkü yazıma her gün her yemekten sonra yaptığım "Allah'ım hamdolsun verdiğin nimetlere, sağlık ve afiyete" duasıyla başlamak istiyorum. Bu akşam da karnımızı doyurduk çok şükür. Yarına Allah kerim. Doğa yarın da bizi doyuracak ve besleyecektir. Bundan şüphem yok. Allah (ona evren de diyebiliriz, kutsal ruh da diyebiliriz, Allah deyince neyi anladığımı "nereye baksam sen varsın orada" yazımda okuyabilirsiniz) devletimizi daim eylesin ve her zaman zenginlik versin. Düzenli olarak banka hesabımıza yatan emekli maaşının verdiği güvenle yazabiliyorum bu sözlerimi. Her gün işe gitmek ve rızkını kazanmak için sekiz saat çalışanlara kolaylıklar diliyorum. Emekliyim diye bacaklarımı uzatım yattığımı sanmayın. Ben de sizler gibi günde sekiz saat olmasa bile altı saat çalışıyorum ve işletmelere hizmet sunuyorum.
Bu akşam canım karıcığımın pişirdiği nefis karnabahar makarna ve sucuk menüsüyle doyurduk. Şükürler olsun kutsal doğaya, şükürler olsun kara toprağa, şükürler olsun kutsal tohuma.
Yaradılışın zekasını içinde taşıyan kutsal tohum kara toprağın bağrına düştü ve belirli bir süre içinde su ve hava ile beslendi büyüdü ve karnabahar oldu soframıza geldi. Onu yetiştiren çiftçiye, hale taşıyan nakliyeciye, pazarda satan pazarcıya şükranlarımı sunuyorum. Buğdayı toprağa serpen ve on ay boyunca ekinin büyümesini olgunlaşmasını bekleyip Temmuz ayında hasat eden çiftçi kardeşime, onu öğüten değirmenciye ve onu makarnaya dönüştüren işçi kardeşime, markette çalışan satıcıya ve sonunda onu pişirip soframıza koyan eşime şükranlarımı sunuyorum. İneğin yediği çayıra, etiyle sütüyle bizi besleyen ineğe, onu kesen kasaba, eti sucuğa dönüştüren işçiye, marketteki satıcıya ve sonunda onu pişiren eşime şükranlarımı sunuyorum.
Ben her yemekte yemeğimi şükür bilinciyle yerim. Tüm dikkatimi yediğim gıdalara verir, onların soframıza geliş serüvenini hatırlar şükrederim. Bu duygularla yemeğimi yediğimde o gıdaların midemde ve bağırsaklarımda sevgiyle sevinçle hazmedileceğini bilirim. Sonra yine sevgiyle kana karışıp tüm organlarıma, dokularıma ve hücrelerime enerji taşıyacağını bilirim. Sevgiyle huzurla yenen yemek ve içilen içecekler bedeninizi sevgiyle dolaşacak ve sevgi enerjisi yayacaklardır. Bu sevgi sonunda ruhunuzu da besleyecektir ve sevgiyle dolduracaktır.
Sevgiyle kalın...
Ankara, 18:49
Merhaba sevgili kardeşim
Bugünkü yazıma her gün her yemekten sonra yaptığım "Allah'ım hamdolsun verdiğin nimetlere, sağlık ve afiyete" duasıyla başlamak istiyorum. Bu akşam da karnımızı doyurduk çok şükür. Yarına Allah kerim. Doğa yarın da bizi doyuracak ve besleyecektir. Bundan şüphem yok. Allah (ona evren de diyebiliriz, kutsal ruh da diyebiliriz, Allah deyince neyi anladığımı "nereye baksam sen varsın orada" yazımda okuyabilirsiniz) devletimizi daim eylesin ve her zaman zenginlik versin. Düzenli olarak banka hesabımıza yatan emekli maaşının verdiği güvenle yazabiliyorum bu sözlerimi. Her gün işe gitmek ve rızkını kazanmak için sekiz saat çalışanlara kolaylıklar diliyorum. Emekliyim diye bacaklarımı uzatım yattığımı sanmayın. Ben de sizler gibi günde sekiz saat olmasa bile altı saat çalışıyorum ve işletmelere hizmet sunuyorum.
Bu akşam canım karıcığımın pişirdiği nefis karnabahar makarna ve sucuk menüsüyle doyurduk. Şükürler olsun kutsal doğaya, şükürler olsun kara toprağa, şükürler olsun kutsal tohuma.
Yaradılışın zekasını içinde taşıyan kutsal tohum kara toprağın bağrına düştü ve belirli bir süre içinde su ve hava ile beslendi büyüdü ve karnabahar oldu soframıza geldi. Onu yetiştiren çiftçiye, hale taşıyan nakliyeciye, pazarda satan pazarcıya şükranlarımı sunuyorum. Buğdayı toprağa serpen ve on ay boyunca ekinin büyümesini olgunlaşmasını bekleyip Temmuz ayında hasat eden çiftçi kardeşime, onu öğüten değirmenciye ve onu makarnaya dönüştüren işçi kardeşime, markette çalışan satıcıya ve sonunda onu pişirip soframıza koyan eşime şükranlarımı sunuyorum. İneğin yediği çayıra, etiyle sütüyle bizi besleyen ineğe, onu kesen kasaba, eti sucuğa dönüştüren işçiye, marketteki satıcıya ve sonunda onu pişiren eşime şükranlarımı sunuyorum.
Ben her yemekte yemeğimi şükür bilinciyle yerim. Tüm dikkatimi yediğim gıdalara verir, onların soframıza geliş serüvenini hatırlar şükrederim. Bu duygularla yemeğimi yediğimde o gıdaların midemde ve bağırsaklarımda sevgiyle sevinçle hazmedileceğini bilirim. Sonra yine sevgiyle kana karışıp tüm organlarıma, dokularıma ve hücrelerime enerji taşıyacağını bilirim. Sevgiyle huzurla yenen yemek ve içilen içecekler bedeninizi sevgiyle dolaşacak ve sevgi enerjisi yayacaklardır. Bu sevgi sonunda ruhunuzu da besleyecektir ve sevgiyle dolduracaktır.
Sevgiyle kalın...
Yorumlar