10 Ekim 2008, 07:07 Bucak Burdur Türkiye Rahman ve rahim olan yüce Allah’ın adıyla ... Alemlerin Rabbına hamd ederim. Allah’ım sana şükürler olsun. Günlerdir, aylardır, yıllardır yazmak istiyordum. Nasip bu güne imiş. İlk mektubumu sana yazıyorum. Burdur’un Bucak ilçesinde, AS Çimento’nun misafirhanesinde, güzel bir sonbahar sabahının seher vaktinde sana yazmak, sana şükretmek ne güzel. Kalbimdeki ilahi sevgi enerjisini açığa çıkardığın, sana yazmak gücünü verdiğin ve sana yaklaştırdığın için çok teşekkür ederim. Senin izninle, senin rızanla onyedi senedir çektiğim çile bundan sonra bitecek inşallah. Geçen bu onyedi senede çok şeyler yaşadım, çok üzüldüm, çok sevindim, çok sıkıntı çektim ve çok şey öğrendim. En çok ayrılık acısının ne olduğunu öğrendim. Yalnızlığın hem iyi hem de kötü taraflarının olduğunu, gerektiğinde içe dönmenin iyi ancak çok aşırıya kaçtığımda kötü olduğunu öğrendim. Seher vaktinde cıvıldaşmaya başlayan serçeler şimdi sustular. Güneş doğdu. Kızılkaya’nı...